email: parisaivalis@gmail.com

.........................................................δεν είναι του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος, αλλά του ελεούντος Θεού..................................................................................

***************** * 8ος του 2016 μ.Χ. * *************************************** * * * ********************************************************

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

"Οὐκ ἔστι πᾶν πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον"

Από άρθρο του Δημήτρη Γκιώνη στην "Εφημερίδα των Συντακτών" (2-3 Ιουλίου 2016) σχετικά με το αφιέρωμα στον Τηνιακό ζωγράφο Νικόλαο Γύζη (1842-1901) αντιγράφω αποσπάσματα επιστολών του περίφημου καλλιτέχνη, που εγράφησαν 130 χρόνια πριν, αλλά κρατάνε την επικαιρότητά τους:

ΠΕΡΙ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

«Η κατάστασις της πατρίδος μου με λυπεί πολύ. Μας πήραν στον λαιμό τους αι προστάτιδες δυνάμεις. Είθε όμως τούτο να μας χρησιμεύση ως διδασκαλία, και εις το μέλλον να μας γίνει ωφέλιμον μάθημα. Αλλά πότε σας παρακαλώ θα παύσουν τα πολλά κόμματα και πότε θα συσκεφθούν οι Ελληνες να καταλήξουν εις εν και μόνον κόμμα; Το κόμμα της Προοόδου;»
Από επιστολή (εκ Γερμανίας) του Τηνιακού ζωγράφου Νικολάου Γύζη, σε οικογενειακό του πρόσωπο, γραμμένη το 1886

ΠΕΡΙ ΑΡΓΙΑΣ

«Η μεγαλυτέρα ποινή ενός συνηθισμένου εις εργασίαν είναι η αργία. Εμεινα κι εγώ δ’ ολίγας ημέρας αργός και είδα πόσον είναι δυστυχείς εκείνοι, οίτινες καταδικασμένοι από πλούτον ή άλλην τινά αφορμήν μένουν άεργοι. Εις τον κόσμον εγνώρισα πλουσίους και πτωχούς. Οσον λυπούμαι τους πρώτους, όταν δεν ξεύρουν πώς να περάσουν τον καιρόν σκοτώνοντες αυτόν εις ματαίας διασκεδάσεις, τόσον μακαρίζω τους δευτέρους και μάλιστα όταν, μετά τον τρομερόν κόπον τους, τους ακούω να προφέρουν το “δόξα σοι ο Θεός” και να τραγουδούν».

ΠΕΡΙ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

«Σήμερον έχομεν ωραίον καιρόν και πρέπει να ωφεληθώ της περιστάσεως, πρέπει να εργασθώ. Ω, αν ήξευραν οι Ελληνες τι θησαυρόν έχουν με το ωραίον κλίμα και το λαμπρόν φως! Και το αφήνουν να παρέρχεται χωρίς να κάμνουν πρέπουσαν χρήσιν αυτού. Τι κρίμα!»

ΠΕΡΙ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

◼ «Είμαι πολύ συγχισμένος. Είμαι πολύ ανήσυχος με την κατάστασιν εις την Ελλάδα. Τι αξιολύπητον, ότι ένας λαός τόσον προικισμένος πρέπει να υποφέρει υπό τον ζυγόν βαρβάρων λαών».

Στο βιβλίο του Εκκλησιαστή στην Αγία Γραφή και στο α' κεφ., εδάφιο 9, λέει: "Ό,τι έγεινε, τούτο πάλιν θέλει γείνει. και ό,τι συνέβη, τούτον πάλιν θέλει συμβή. και δεν είναι ουδέν νέον υπό τον ήλιον" (μτφ Ν.Βάμβα)

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

"Ταξίδι στην αιωνιότητα..."

Φωτοσκιάσεις

Πέρα από το πεπρωμένο,
πέρα από την εικόνα ενός κόσμου
δυσδιάκριτου από φωτοσκιάσεις,
διαφάνειες υπάρχουν
πνεύματα κατοικούν
υποταγμένα σε πανάρχαιους νόμους...

Μόλις κλείσεις τα μάτια,
η αιώνια ώρα θα σημάνει
παγώνοντας το χρόνο.
Ξυπνώντας αισθήσεις απ' τη λήθη
βρίσκοντας η λαχτάρα
αγκαλιά να ξαποστάσει.

Πέρα απ' το αντισύμπαν
ανάσες ταξιδεύουν στο υπερσύμπαν,
δηλώνοντας μηνύματα άλλου κόσμου,
άλλης ζώνης κι άλλων επιπέδων.
Κι εκεί τόσο αλλού, τόσο μακριά,
οι κουκίδες της σκόνης μου
συγκεντρώνονται απ' το άπειρο
αλλάζοντας μορφή,
καλοσωρίζοντας τη γνώση
και την αιώνια αγάπη...

Από την ίδια ποιητική συλλογή

Ποιητικές βραδιές

Ερώτημα

Το μέλλον ανασαίνει,
το παρελθόν παρατηρεί
τα κρυφά που αποκαλύφθηκαν.
Το ερώτημα τέθηκε, μα έμεινε αναπάντητο,
στο τέλος μόνο φανερώνεται η αλήθεια.
Οι συμπτώσεις γι' αυτόν που τις παρατηρεί
είναι αμέτρητες, μα κανείς δε γνωρίζει
πώς αρχίζουν ή που τελειώνουν τα λάθη...

Από το "Ταξίδι στην αιωνιότητα..." της Πελαγίας Κόντζογλου, εκδόσεις Αϊβαλή, Αθήνα 1994

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Υπήρχε κάποτε... σήμανση!

Δεν υπάρχει πινακίδα που να μην έχει κρυφτεί από αυτοκόλλητα... και μάλιστα, πολύ σοβαρές οδικές σημάνσεις, όπως απαγόρευση στροφής, αδιέξοδος δρόμος, αλλά κάθε πινακίδα είναι σημαντική, ειδικά όταν είναι σωστά τοποθετημένη επί της οδού!
Η ίδια κατάσταση είναι τόσο στους δρόμους της Αθήνας, όσο και στην παλαιά εθνική από Τρίπολη για Άργος - Κόρινθο, αλλά σίγουρα και αλλού...
Κάποτε, θυμάμαι, βλέπαμε πολλά αυτοκίνητα τους θερινούς μήνες με ευρωπαϊκές πινακίδες, τώρα; Είναι γνωστό ότι υπάρχει οδηγία ΑΠΟΦΥΓΗΣ, λόγω του Υψηλού Κινδύνου που διατρέχουν στους ελληνικούς δρόμους!
Δείγμα κι αυτό του πόσο ενδιαφέρει τους αρμοδίους η περιβόητη "βαριά βιομηχανία" μας - ο τουρισμός!
Καλά τα ωραία βιντεάκια, αλλά υπάρχει και η άλλη πραγματικότητα!

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Welcome to Omonoia Square !

Η εικόνα μιλάει από μόνη της, όπως λέει και η γνωστή φράση... και οπωσδήποτε δεν «κομίζω γλαύκα ες Αθήνας», μιας και είναι χιλιοειπωμένα περί καλαισθησίας των Νεοελλήνων... Πλατεία Ομονοίας, από τις πιο παλιές πλατείες της σύγχρονης Αθήνας, η οποία έχει αλλάξει κάποιες φορές κι αντί να γίνεται καλύτερη... 
2016
1970
1903

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Καλές στιγμές

Πολλά ωραία συνέβησαν από την ώρα που πήγα στο δήμο Σπάρτης, 8 του Ιούλη 2015 μ.Χ., τόσο στην εργασία που με κάλεσαν, αλλά πολύ περισσότερο στην ευλογημένη τοπική εκκλησία του Ιησού Χριστού της πόλης (ΕΑΕΠ Σπάρτης).
Απότομα πήγα σ' αυτήν την πόλη κι απότομα έφυγα πριν λίγες μέρες, την Κυριακή στις 14 του τρέχοντος.
Με όλους τους ανθρώπους που γνώρισα είχα μια πολύ ωραία σχέση, μ' άλλους λιγότερο, μ' άλλους περισσότερο. Εικοσιεννέα (29) Κυριακές, από την 1η Αυγούστου μέχρι και την τελευταία, μετά την πρωινή λατρεία και την ενθύμηση των Παθών του Κυρίου, πέρασα όμορφες κι ευλογημένες στιγμές με τη συντροφιά αδελφών πότε στο ένα σπίτι και πότε στο άλλο και μία φορά το μήνα όλοι μαζί στην εκκλησία.
Αυτό που με παρακίνησε να γράψω είναι το ξεχείλισμα της Αγάπης, που γέμισε την ψυχή μου, από δυο ευλογημένα παιδιά, ενός ευλογημένου ζευγαριού του Χρήστου και της Μαίρης.
Τα δυο αυτά παιδιά, ο Παναγιώτης (πάει έκτη δημοτικού) κι ο Χρήστος (πάει δευτέρα δημοτικού), γέμισαν τα μάτια μου δάκρυα από την αγνή κι άδολη αγάπη τους, την οποία εξέφρασαν με δωράκια και προσωπικές τους αφιερώσεις.
Ευχαριστώ τον Θεό για όλους αυτούς τους Ανθρώπους!

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Ο τροχός της ζωής...

...κυλάει διαφορετικά για κάθε άνθρωπο την ίδια ώρα.
Στη Βουλή των Ελλήνων εξελίσσεται όλη μέρα συζήτηση - πολύ σοβαρή σίγουρα, αλλά λίγα μέτρα πιο κάτω, στην Καθολική Εκκλησία, κάποιοι άνθρωποι έρχονται εις γάμου κοινωνία και μια όμορφη αντίκα αυτοκίνητο -Chevrolet -
τους περιμένει επί της οδού Πανεπιστημίου (ή Ελ. Βενιζέλου αν θέλετε). Τους ευχόμαστε Καλή Ζωή και μακάρι να έχουν καλέσει και τον Κύριο Ιησού Χριστό!!
Κάποτε σ' ένα άλλο γάμο, πριν χρόνια στο χωριό Κανά της Γαλιλαίας, είχαν καλέσει τον Κύριο Ιησού Χριστό και μαζί Του ήταν οι μαθητές και η μητέρα Του η Μαριάμ. Όλα πηγαίναν καλά μέχρι που προέκυψε ένα σοβαρό θέμα για τα δεδομένα της εποχής και την παράδοση των ανθρώπων. Ο οίνος τελείωσε! Δεν είχαν προβλέψει τις προμήθειες; οι καλεσμένοι ήταν περισσότεροι; πάντως ήταν μια "αναποδιά" στο ξεκίνημα της ζωής του νέου ζευγαριού και των γονέων τους φυσικά! Μετά από ένα διάλογο (μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, κεφ β' 1-12) μεταξύ της Μαριάμ και του Ιησού, έγινε αυτό που δεν μπορούσε κανείς! να κάνει!!! Έδωσε λύση και έκανε τη διαφορά στη ζωή του ζευγαριού!! Και μας λέει ο λόγος του Θεού ότι "Ταύτην την αρχήν των θαυμάτων έκαμεν ο Ιησούς εν Κανά της Γαλιλαίας, και εφανέρωσε την δόξαν αυτού, και επίστευσαν εις αυτόν οι μαθηταί αυτού". (Άραγε, αναρωτιέμαι, γιατί επέλεξε ο Κύριος να κάνει την αρχή των θαυμάτων σ' ένα γάμο; τι θέλει να δείξει; είναι τυχαίο;)
Και τότε ήταν σκλαβιά, ρωμαϊκή σιδηρά αυτοκρατορία, φτώχεια για τους πολλούς, δηλαδή θα λέγαμε μία από τα ίδια!
Συμπέρασμα, κάλεσε τον Ιησού στη ζωή σου είτε ατομικά είτε σαν οικογένεια!